Hæhæ! Núna er Leo farinn heim til Perú og ég neita því ekki að það sé frekar erfitt og stundum einmanalegt. En vinir mínir eru búnir að vera æðislegir og hafa eytt miklum tíma með mér sem ég kann virkilega að meta.
Ég ætlaði að skrifa eitthvað um hjólastólinn en ég held ég geymi það aðeins í bili.
Ég er í MH. Menntaskólinn við Hamrahlíð er frábær skóli og mætir algjörlega mínum þörfum varðandi nám, allt sem tengist hjólastólnum og ég get verið ég sjálf. Samt held ég að ég hafi ekki alltaf verið alveg ég sjálf í skólanum. Allt í einu kynntist ég svo mikið af fólki með alls konar hugmyndir og það lét mig endurmeta mínar eigin hugmyndir um lífið. Kannski á ég að vera svona og svona, vera MH-ingur. Vigdís, núverandi forseti NFMH (Nemendafélag Menntaskólans við Hamrahlíð) var svo yndisleg að bjóða mér að gerast penni í vefnefnd NFMH, sem snýst um að búa til greinar um það sem er í gangi í MH og setja á síðuna (held ég, er varla komin inn í þetta ennþá).
Svo ég hugsaði: "ég þarf að skrifa greinar eins og MH-ingur". Því að stundum held ég að málið sé ekki að synda á móti straumnum og segja og gera það sem manni líður best með, heldur að synda með mótstraumnum. Synda með þeim sem telja sig vera með nýrri og betri hugmyndir um heiminn. En það er ekki ég. Ég er bara Jóna og ég þarf ekki að vera það sem ég held að sé flottara en eitthvað annað. Ég verð að skrifa um hlutina eins og ég sé þá, ekki hvernig ég held að aðrir sjái hlutina og þess vegna eigi það að vera mitt sjónarhorn. Ég veit t.d. að margir hafa gaman af því að upphefja eigin skóla og jafnvel tala illa um aðra skóla, sérstaklega í skólakeppnum, t.d. Verzló-MR og MH-Kvennó. Kannski er það mjög eðlilegt og ég vil ekki dæma neinn fyrir að gera það, kannski hafa sumir slæma reynslu af ákveðnum skólum. En ég vil halda því fram að það sé eitthvað gott við alla skóla og líka eitthvað slæmt. Ein besta vinkona mín er í Verzló og hún er ein yndislegasta manneskja sem ég þekki og engan veginn snobbuð. Auðvitað veit ég samt að langflest ummæli um aðra skóla eru grín og ég hlæ sjálf að gardínubröndurum um MH og ég elska þegar fólk getur tekið gríni og gert grín af sjálfu sér.
Ég veit ekki alveg hvert ég er að fara með þetta, ég þurfti bara að koma þessum hugsunum í skriflegt form. Ég held ég vilji bara segja að það er alltaf best að vera maður sjálfur, þó það sé stundum erfitt og þér finnist eins og einhver hópur skilgreini hver þú ert. Látum ekki hluti eins og skóla eða vinnu skilgreina hver við erum og enginn getur vitað með vissu hvernig þú ert fyrr en manneskjan kynnist þér.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli