Spítalaferðir

Hillúúú! Jæja, nú er ég komin heim af spítalanum eftir næstum sex daga þar.  Af hverju var ég upp á spítala? En skemmtilegt að þú skyldir spyrja!

Hress á Borgarspítalanum

Þannig er mál með vexti að fyrir svona 2-3 vikum ætlaði ég að fara út úr húsinu mínu því ferðaþjónustan var komin að sækja mig til að fara í skólann.  En þar sem ég var með skólatöskuna á bakinu og stóllinn er mjög léttur prjónaði ég óvart yfir mig og lenti með hnakkann á flísunum.  Strákurinn sem átti að keyra mig spurði mig hvort hann ætti að hjálpa mér aftur í stólinn og ég neitaði því vegna þess að ég var svo hrædd um að eitthvað hefði laskast í bakinu eða hálsinum. Ástæðan fyrir hræðslunni var sú að fyrst dofnuðu handleggirnir og hendurnar á mér upp og ég fann sama og ekkert fyrir þeim.  Ég reyndi að hreyfa hendurnar og ég gat lokað og opnað lófana en fann ekkert fyrir því þegar ég gerði það sem var mjög súrrealískt, eins og að horfa á dauðan hlut kippast til. Ég gat slengt handleggjunum eitthvað um en góða stjórn og fínhreyfingar vantaði.  Sem betur fer var ég búin að ná fullkominni hreyfigetu eftir 10-15 mínútur (held ég, tíminn er mjög afstæður þegar maður er hræddur).  Ég bað strákinn sem átti að skutla mér, sem ég þakka kærlega fyrir alla aðstoðina, um að hringja á mömmu og á sjúkrabíl. Mamma kom heim og ég fór upp á sjúkrahús í sjúkrabílnum og mamma fylgdi á eftir. Ég fékk hálskraga (sem er einn óþægilegasti hlutur sem ég hef notað) og ég fór í myndatöku og allt í lagi með allt, ég var bara stíf og aum í öxlum, bringu og hálsi.  

Svo förum við að koma að ástæðunni fyrir hinni sjúkralegunni. Ég hafði farið í myndatöku ca. mánuði fyrr og þeir á spítalanum skoðuðu myndirnar til að bera þær saman við þær nýju. Þá ákváðu þeir að halda mér á spítalanum...út af gömlu myndunum! Svo ég gisti þarna frá föstudegi til sunnudags (góð leið til að njóta helgarinnar).  En það sem þeir sáu á gömlu myndunum var að blaðra full af mænuvökva hafði myndast fyrir ofan sárið á mænunni og ef ekkert yrði aðhafst næstu árin (býst ég við) hefði hún getað stækkað og teygt sig ofar og orsakað lömun ofar í líkamanum. 

Þess vegna fór ég í aðgerð á fimmtudaginn síðastliðinn og kom heim í dag, semsagt þriðjudag.  Aðgerðin heppnaðist mjög vel og skorið var ofan í gamla örið svo það er í raun engin breyting á bakinu á mér, það er bara nýrra. Og ég verð að segja að þetta er afbragðssaumaskapur, ég er eins og fínasta slátur um haust. Svo vil ég bara hrósa og þakka öllum sem önnuðust mig á sjúkrahúsinu, allir voru svo yndislegir og í ljósi læknaverkfallsins vil ég bara segja að læknar eru allri þjóðinni lífsnauðsynlegir.  Allir þurfa á læknisþjónustu a.m.k. einu sinni í lífinu að halda og enginn veit hvenær hann gæti bráðvantað læknishjálp.  Við getum verið þakklát fyrir frábæra lækna og ég vona að eitthvað gott komi úr þessum kjaradeilum svo við getum haldið í læknana okkar og þeir fari ekki bara allir af landinu.

Saumurinn

Þann 1. desember var liðið ár frá því að ég lamaðist algjörlega fyrir neðan brjóst.  Ég man reyndar ekki alveg hvenær ég fór í aðgerðina úti, annaðhvort 1. eða 2. desember og að vissu leyti er ég þakklát fyrir að hafa ekki einhvern ákveðinn dag sem minnir mig á þetta, því þetta gerðist smám saman á tveimur vikum.  Samt held ég að 1. desember verði dagurinn sem ég mun líta á sem upphafið á þessum erfiðleikum.  Það þyrmdi smá yfir mig þegar ég áttaði mig á því að ég er búin að vera í hjólastól í heilt ár.  Mér finnst ég vera svo græn í þessu öllu og ég á eftir að læra heilmargt.  Ég vona bara að ég læri allt sem fyrst því ég á eftir að gera svo margt í lífinu og ég vil ekki að hjólastóllinn komi í veg fyrir það.

Ég er rosalega fegin að vera komin í jólafrí, þá þarf ég ekki að hafa áhyggjur af skólanum eða einhverju slíku og get einbeitt mér að því að jafna mig og hafa það gott í fríinu.

Og hey! Þeir sem heimsóttu mig á spítalann...takk æðislega fyrir, ég veit ekki hvað ég hefði gert ein í sex daga! Þið eruð æðisleg <3 Og Leo, takk fyrir að hugga mig og hjálpa mér á Skype! <3

Heimsóknir og Skype héldu í mér lífinu, takk krakkar!

Takk fyrir að lesa!